All for Joomla All for Webmasters

تاکسی‌‌های هوشمند در راه است

هاشمی از برنامه ای برای راه اندازی سامانه مدیریت هوشمند در تاکسی های کشور خبر می داد که اگر دولت در اجرایی شدن آن کمک کند، قطعا بسیاری از مشکلات فعلی در نحوه خدمات رسانی ناوگان تاکسیرانی کشور برطرف خواهد شد.

دعوای مسافر و راننده بر سر کرایه ها، مشکل کمبود پول خرد، امکان پرداخت الکترونیکی کرایه، امکان کنترل لحظه به لحظه تاکسی ها در سطح شهر، شناسایی تاکسی های غیرفعال و…

گفت وگوی بابک هاشمی مدیرعامل اتحادیه تاکسیرانی های کشور  با خبر نگار جام جم آنلاین پیش روی شماست.

 

خود شما چقدر از تاکسی استفاده می کنید؟

استفاده از تاکسی در شهرهای مختلف دربرنامه های ماست، وقتی برای بازدیدهای دوره ای از نحوه خدمات رسانی تاکسیرانی در شهرهای مختلف به صورت محسوس و نامحسوس به خطوط تاکسیرانی سرکشی می کنیم، این کار را با ناوگان تاکسیرانی به عنوان خودروی محل خدمت انجام می دهیم و طبیعتا تاکسی به نوعی با کار و زندگی ما عجین شده است، اما به هر حال ما هم در مواقع لزوم از خودروی شخصی استفاده می کنیم.

اما منظور من استفاده از تاکسی به عنوان یک مسافر برای انجام کارهای روزمره بود؟

بله، هم خودم و هم خانواده از تاکسی استفاده می کنیم. ببینید اساسا تاکسی یک وسیله فراگیر است و اکثر مردمی که در شهرها زندگی می کنند. در واقع نه تنها شهروندان بلکه حتی مسئولان در رده های مختلف، تاکسی های فرودگاه، هتل ها، سطح شهر و… از خدمات این ناوگان فراگیر استفاده می کنند.

تا حالا پیش آمده احساس کنید راننده تاکسی بیشتر از چیزی که باید از شما کرایه گرفته؟ در این شرایط عکس العمل تان چه بوده؟

ببینید من نمی دانم شما می خواهید از طرح این پرسش ها به کجا برسید، اما در بحث ارائه خدمات، کرایه و کیفیت خدمات تاکسی ها مسائلی است که در همه صنف ها مطرح است. این که من بگویم هیچ راننده تاکسی تخلف نمی کند که قطعا ادعای درستی نیست. بهتر است برای دادن جواب پرسش شما وارد بحث اصلی شوم.

احساس می کنم از دادن جواب صریح طفره می روید. طبیعی است خوانندگان ما بدانند کسی که در عالی ترین مقام اتحادیه تاکسیرانی های کشور است، خودش چقدر از تاکسی استفاده می کند. یا اگر تخلفی را از راننده تاکسی ببیند چطور با او برخورد می کند.

در بحث تخلف من دقیقا می خواهم بدانم قرار است روی چه چیزی بحث کنیم؟ به هر حال ما مرجعی هستیم که به تمام مشکلات و تخلفاتی که در حوزه تاکسی است، رسیدگی می کنیم و شاید من خودم به طور مستقیم با تخلفات راننده تاکسی برخورد نکردم، اما روزانه بارها گزارش هایی را که از شهروندان و حتی مسئولان به دستم رسیده دیده و شنیده ام و کاملا در جریان این موارد هستم. از طرفی مواردی را که از طرف رانندگان تاکسی یا مدیران تاکسیرانی ها نسبت به مجموعه خودشان مطرح می شود هم خبر دارم. اما این که خود من به طور مستقیم بخواهم بروم دنبال تخلفات رانندگان تاکسی نیز این طور نبوده است، ولی اگر خودم هم مواردی را در حین استفاده از تاکسی در سطح شهر ببینم حتما در چارچوب قانون برخورد می کنم.

گفته های شما درست، اما به هر حال موضوع کرایه ها به چالش دائمی بین مسافر و راننده تاکسی تبدیل شده. ما می بینیم بجز یک بار که نرخ ها به طور رسمی افزایش می یابد در طول سال به مناسبت های مختلف مانند نزدیک عید، ابتدای سال جدید، روزهای بارانی و… رانندگان تاکسی نرخ ها را افزایش می دهند. به نظر می رسد آنها دیگر از مجموعه تاکسیرانی حساب نمی برند. چرا موضوع کرایه ها به اینجا باید برسد؟

ببینید من فکر می کنم باید قضیه را از ابتدا برایتان توضیح دهم اما شما می خواهید به یک جواب کلی و صریح برسید در حالی که ما باید پای صحبت هر دو طرف بنشینیم. آن وقت است که می بینیم گاهی هر دو گروه مسافر و راننده تاکسی از این وضع ناراضی هستند. ما بیش از ۳۳۰ هزار دستگاه تاکسی در شهر های کشور داریم با حدود ۴۰۰ هزار راننده تاکسی. این اختلاف رقم هم به این دلیل است که بعضی از اینها تاکسیران هستند، اما تاکسی دار نیستند، این ۴۰۰ هزار راننده تاکسی در کشور در واقع بار حمل و نقل عمومی را به دوش می کشند. ما اگر شاخص ها را در حوزه حمل و نقل عمومی و سهم وسایل نقلیه عمومی را در حمل ونقل شهری بررسی کنیم؛ سهم تاکسی ها زیر ۱۰ درصد است؛ یعنی در خوشبینانه ترین حالت ۷ درصد در شهرهای مهم و بزرگ دنیاست، اما در کشور ما این وسیله نقش حمل و نقل همگانی را ایفا می کند، تاکید می کنم حمل و نقل عمومی نه، بلکه حمل و نقل همگانی. در واقع اکثریت شهر های ما تاکسی محور هستند تا این که از حمل و نقل انبوه بر مثل اتوبوس، مترو و مینی بوس استفاده شود. دولت ها یارانه ای را برای حمل و نقل همگانی پرداخت می کنند. حال ما می آییم برای ارائه خدمات بهتر به شهروندان با خودرویی که کارکرد آن همگانی است و در دنیا به عنوان خودروی لوکس معرفی شده و کارکرد متفاوتی دارد، می خواهیم هر دو کارکرد را از تاکسی بگیریم. شما از یک طرف می بینند ۴۰ تاکسی در یک لاین ایستاده اند یا تاکسی های گردشی که در شهر می چرخند تا مسافر گیرشان بیاید. (حالا من وارد بحث های دیگر نمی شوم در بحث سوخت و مواردی که باعث افزایش هزینه های راننده می شود.) مشکل اینجاست که کیلومتر هزینه با کیلومتر درآمد راننده همخوانی ندارد. حالا می خواهم از اینجا به موضوع کرایه ها برسم. این که می گویید در طول سال چندبار نرخ ها تغییر می کند به خاطر اعلام رسمی و تعیین نرخ ها در شوراها و فرمانداری است. این اختلاف هایی هم که بین شورا و فرمانداری پیش می آید دامن رانندگان تاکسی را می گیرد، بلاتکلیفی در نرخ ها روی درآمد راننده ها تاثیر می گذارد.

اما همان طور که قبلا گفتم نرخ ها به طور رسمی یک بار افزایش می یابد، ولی این رانندگان هستند که در طول سال بارها به بهانه مختلف نرخ ها را اضافه می کنند، نکته دیگر این که امسال نرخ کرایه ها ۳۰ درصد افزایش داشت. آیا شما معتقدید باید این رقم بیش از اینها افزایش پیدا می کرد تا هزینه های رانندگان را جبران کند؟ پس تکلیف حقوق مسافران این وسط چه می شود؟

این ۳۰ درصد فقط برای تهران است. ما در شهرهای دیگر رقم افزایش را کمتر یا بیشتر داشتیم. اگر قرار است روی تهران بحث کنیم پس بهتر است شهرهای دیگر را وارد این مقوله نکنیم. توجه کنید نرخ ها براساس پیشنهاد مسئولان تاکسیرانی در شهرها و ارسال برای تصمیم گیری در شورای شهر و پس از آن تصویب نهایی در فرمانداری ها تعیین می شود که در هر شهر با توجه به جمعیت، تعداد مسافران، حجم ترافیک و… تعیین می شود.

پس مبنای تعیین نرخ ها این موارد است، من دقیقا در ذهنم نیست، اما ما شهری را داشتیم که طی دو سال گذشته هیچ افزایش نرخی نداشتیم.

فکر نمی کنید اگر پروژه تاکسیمتر نیمه کاره رها نمی شد حالا موضوع نرخ ها این طور به صورت یک چالش بین مسافران و رانندگان تاکسی خودنمایی نمی کرد؟

ما مطالعاتی انجام دادیم تحت عنوان سامانه مدیریت هوشمند برای ناوگان تاکسیرانی کشور که دو سال روی آن زحمت کشیدیم و آماده شده، اما اجرای آن هزینه بر است. این سامانه شامل تاکسیمتر، GPS (موقعیت یاب جغرافیایی) ، پرداخت الکترونیک با نصب دستگاه داخل تاکسی ها، دادن پرینت مسافت و کرایه محاسبه شده به مسافر و موارد دیگر است که نصب این سامانه در مجموع هم به نفع راننده و هم مسافر خواهد بود.

نصب این سامانه روی هر تاکسی ۱.۵ میلیون تومان هزینه می برد و این در حالی است که کمترین بودجه تخصیصی در شهرداری ها به ناوگان تاکسیرانی تعلق می گیرد. اساسا تاکسیرانی ها حالت خودگردان دارند. همین که هزینه های مدیریت و نظارت شان پرداخت شود، هنر کرده اند. ما پیشنهاد کردیم اگر این سامانه نصب شود هم برای راننده تاکسی، هم مسافر و هم مسئولان مفید خواهد بود. هم اکنون سیستم بازرسی ما به صورت سنتی است و بازرسان در سطح شهر نظارت می کنند، راننده تاکسی هم هر خدماتی که بخواهد از سازمان دریافت کند باید از کارش بزند و ساعت ها وقت بگذارد بیاید تاکسیرانی و از آن طرف مسافر روی زمین بماند، در حالی که اگر این سیستم نصب شود وضع خیلی تغییر خواهد کرد.

این موضوع روی کرایه ها چه تاثیری خواهد داشت؟

کرایه ها با کارت اعتباری و دستگاه شتاب بانکی پرداخت خواهد شد و مشکل پول خرد برطرف می شود. هم راننده و هم مسافر تکلیف خود را می دانند. آن تنش هایی که همیشه بین مسافر و راننده برای برگرداندن بقیه پول مسافر وجود دارد دیگر پیش نخواهد آمد.

این سامانه به نفع مدیران تاکسیرانی هم خواهد بود. وقتی اطلاعات کامل باشد طبیعی است تصمیم گیری ها و برنامه ریزی های بهتری هم می توان انجام داد، رانندگان فعال از غیرفعال شناسایی می شوند، رانندگان متخلف شناسایی می شوند و به این ترتیب دیگر تخلف های برخی رانندگان به پای همه رانندگان زحمتکش تاکسی نوشته نمی شود.

اشاره کردید نصب این سامانه ۱.۵ میلیون تومان هزینه دارد، خب طبیعی است راننده تاکسی نمی تواند این مبلغ را پرداخت کند، دولت هم که کمکی نمی کند و بودجه شما هم اجازه پرداخت آن را نمی دهد، پس با این شرایط تا وقتی این سامانه نصب نشود ما همچنان باید شاهد نابسامانی در شرایط نرخ ها و تنش بین مسافر و راننده باشیم؟

پیشنهاد ما این بوده که دولت این هزینه را تامین کند، البته ما مصوبه اجرا را داریم، اما مصوبه برای تامین اعتبار آن را نداریم. ما که نمی توانیم به رانندگان تاکسی این هزینه را تحمیل کنیم، با این حال نصب این سامانه دو راه حل دارد؛ یا باید بودجه دولتی تامین شود یا یک بخش هزینه را دولت و یک بخش را شهرداری بدهد. به هر حال، شبکه تاکسیرانی وسیع است و نظارت بر آن باید از شیوه های سنتی کنار گذاشته شود و ما برویم به سمت روش های نوینی که این هم مستلزم سرمایه گذاری روی روش های جدید و به روز است.

متوسط درآمد یک راننده تاکسی چقدر است؟

بستگی به شهر دارد؛ یک وقت می بینید راننده تاکسی ۲۰ هزار تومان روزی درآمد دارد، اما هزینه هایش روزی به ده هزار تومان هم نمی رسد. از طرفی گاهی می بینید در شهری مثل تهران راننده ای روزی ۳۰ هزار تومان درآمد دارد، اما هزینه هایش بالای ۴۰ هزار تومان است. از طرفی به نوع خودرو هم بستگی دارد. در برخی خطوط تاکسیرانی چند نوع خودرو با هم فعالیت می کنند، یک راننده تاکسی پیکان قدیمی دارد و دیگری سمند. اینها ممکن است درآمدهایشان یکسان باشد، اما آیا هزینه هایشان هم یکسان است؟ چیزی که مدنظر خود ماست، این که ما توقع داریم کمک های دولتی افزایش پیدا کند. شهرداری ها هم در سطح شهرها تعاونی هایی را ایجاد کنند که بتوانند خدمات ویژه بدهند به رانندگان تاکسی و تا وقتی این اتفاق نیفتد باید گفت یک راننده تاکسی فقط می تواند به زور هزینه زندگی اش را بچرخاند.

ضرورت کمک و حمایت دولت و شهرداری ها از رانندگان تاکسی، قبول اما به نظر شما این شرایط هم اکنون فضایی را به وجود نیاورده که انگار مسافران باید تاوان کوتاهی دولت و شهرداری ها در حمایت از رانندگان تاکسی را پس بدهند؟

البته مردم هم درخواست بحقی دارند، اما این پولی هم که رانندگان از مردم می گیرند حتی پاسخگوی هزینه هایشان نیست، شما می بینید گاهی وقت ها یک تاکسی شاید یک ماه در تعمیرگاه متوقف باشد. تاکسی های فرسوده ما اکثرشان حتی نمی توانند هشت ساعت هم کار کنند، اما متاسفانه برداشت مردم این است که راننده چون پول بیشتری از مردم می گیرد، پس مشکلی هم ندارد، اما شما بگویید اگر گرفتن این مبالغ گره مشکلات رانندگان تاکسی را باز می کرد چرا حالا وضع رانندگان تاکسی باز هم خوب نیست؟

این سوال را ما باید از شما بپرسیم!

شما می گویید تاوان این وضع را مردم می دهند، اما من می گویم تاوانی در کار نیست. اگر قرار بود هزینه های رانندگان تاکسی از طریق نرخ کرایه ها تامین شود که دیگر مشکلی در کار نبود، اگر یک راننده تاکسی به این راحتی ها می توانست تاکسی فرسوده اش را نوسازی کند، اقساط وامش را بپردازد، کرایه خانه ا ش را بدهد و… بله آن وقت می توانستیم بگوییم تاوان آن را مردم می دهند.

الان تصمیمی که درباره نرخ ها گرفته می شود حاکمیتی است و شوراها تصمیم می گیرند، شوراها هم شورای رانندگان تاکسی نیست و شورای همه شهر است.

اما الان شرایط به گونه ای است که انگار رانندگان تاکسی هیچ وقت از شرایط موجود راضی نیستند و به همین دلیل است که برای نرخ های مصوب تره هم خرد نمی کنند!

وقتی نرخ کرایه ها در شورا و فرمانداری تصویب می شود، حرف آخر است و با متخلفان برخورد می شود و این طور نیست که وقتی لبنیات گران شد نرخ کرایه ها هم سرخود بالا برود.

اما منظور ما بیشتر تاکسی های گردشی است تا خطی .

گردشی ها هم همین طور، مکانیزمی که تعریف شده اگر تاکسیمتر است باید بر مبنای آن باشد، اگر خطی است که نرخ ها مصوب شده است. برای برخورد با متخلفان هم ما هیات انضباطی داریم. اصلا این طور نیست که یک راننده بیاید و بصراحت بگوید چون همه چیز گران شده ما هم باید نرخ ها را بالا ببریم، شاید در قالب گفت وگوی خودمانی که در تاکسی با مسافران مطرح می شود، آن راننده تاکسی هم مثل هر شهروندی نظرش را بگوید، اما این که بیاید و سرخود نرخ را بالا ببرد چنین حقی ندارد، چون تعیین نرخ ها در جایگاه سازمان های تاکسیرانی است.

آیا آماری از تعداد تخلفاتی که از رانندگان تاکسی گزارش شده و مورد رسیدگی قرار گرفته در اختیار دارید؟ بیشتر این تخلفات شامل چه مواردی بوده است؟

بیشترین تخلفات گزارش شده شامل فعالیت نکردن تاکسی در خط و مسیر تعیین شده، گرفتن کرایه بیش از نرخ مصوب، تمدید نکردن پروانه کار و فعال نبودن تاکسی است که در سال ۹۱ ما ۴۸ هزار مورد تخلف در سطح کشور ثبت کردیم.

برآورد آماری از تاکسی های غیرفعال دارید؟ مسئولان ستاد حمل و نقل و سوخت کشور از وجود ۳۰ هزار تاکسی غیرفعال که فقط از کارت سوخت شان استفاده می کنند، اما مشارکتی در جابه جایی مسافر ندارند خبر داده اند. شما این آمار را قبول دارید؟

نمی توانم برآورد آماری دقیقی ارائه دهم، چون هنوز آمار شش ماهه اول امسال جمع آوری نشده است. اما آنچه مسلم است این است تعداد این تاکسی ها نمی تواند زیاد باشد. البته این تعداد در گذشته بیشتر بود، اما بررسی ها نشان می دهد آمار تخلفات رانندگان تاکسی در دو سال گذشته نسبت به سال های قبل به طور چشمگیری کاهش پیدا کرده که این موضوع نشان دهنده این است که مدیریت و نظارت تاکسیرانی ها به عملکرد رانندگان تاکسی در سطح شهرها افزایش پیدا کرده است، اما به هر حال متاسفانه هنوز تاکسی های غیرفعال وجود دارد. درباره وجود ۳۰ هزار تاکسی غیرفعال در کشور هم نمی دانم دقیقا منظور مسئولان ستاد حمل و نقل و سوخت کشور از تاکسی غیرفعال چیست؟ اما این آمار را هم قبول ندارم. ما اکنون تاکسی هایی هم داریم که نمی توانند خدمات رسانی درستی داشته باشند؛ مانند تاکسی های فرسوده که نیاز به نوسازی دارند. این تعداد حدود ۵۰ هزار دستگاه در کشور است که عمرشان را کرده اند و به دلیل فرسودگی یا متوقف هستند یا در تمام طول ساعاتی که باید خدمات رسانی کنند به دلیل نقص فنی توانایی خدمات دهی بهینه را ندارند.

به هر حال شما باید رقمی از تاکسی های غیرفعال در اختیار داشته باشید.

خیر، بنده الان نمی توانم رقم دقیقی اعلام کنم چون باید آخرین آمارگیری ها را انجام بدهیم و جمع بندی آن را در اختیار شما بگذاریم.

رانندگان تاکسی دوشغله هم داریم، افرادی که فقط ساعاتی از روز مسافر جابه جا می کنند و ممکن است بقیه روز را در شغل دیگری مشغول به کار باشند. چطور این رانندگان را شناسایی و با آنها برخورد می کنید؟

قطعا این هم نمونه ای از تخلف است، هر چند بنده با صراحت تاکید می کنم راننده تاکسی دوشغله در ناوگان تاکسیرانی نداریم، چون در قانون سازمان تاکسیرانی یکی از ملاک های صدور پروانه فعالیت برای یک راننده تاکسی، مشغول نبودن به کار دیگری جز رانندگی تاکسی است.

تکلیف طرح ساماندهی مسافربرهای شخصی چه شد؟ گویا این طرح نیمه کاره رها شده است.

ما دیگر طرحی با عنوان ساماندهی مسافربرهای شخصی نداریم، این طرح اجرا و تمام شد. هر کس خودروی مسافربر شخصی داشت در مهلت تعیین شده مراجعه کرد به تاکسیرانی و پس از طی مراحل تائید صلاحیت پروانه فعالیت در تاکسیرانی گرفت. این طرح به طور کامل اجرا و حدود صد هزار تاکسی به ناوگان تاکسیرانی کشور اضافه شد.

اگر این طرح کاملا اجرا شده، چرا هم اکنون باز هم می بینیم که مسافربرهای شخصی در سطح شهر فعالیت می کنند؟ گویا قرار بود پلیس بعد از طرح ساماندهی با مسافربرهای بدون مجوز برخورد قانونی کند؟

این را باید از مسئولان پلیس بپرسید. بله ما هم می دانیم طبق قانون و براساس همان مصوبه طرح ساماندهی مسافربرهای شخصی قرار بود پس از اتمام طرح ساماندهی با خودروهای مسافربر شخصی برخورد شود و این موضوع، هم گلایه ما، هم رانندگان تاکسی و هم سازمان های تاکسیرانی از مسئولان پلیس است که چرا به وظیفه خود در این زمینه عمل نمی کنند. البته ما در سطح شهرها این موضوع را از مسئولان پلیس پیگیری کرده ایم، اما تاکنون به نتیجه ای نرسیده ایم. شما بپرسید شاید جواب قانع کننده ای بگیرید.

مسافران تاکسی ها روزهای سختی در پیش دارند؛ حکایت روزهای برفی و بارانی، تاکسی های دربستی و کمبود تاکسی ها. به نظر شما چرا در این روزها حضور تاکسی ها در شهر کیمیا می شود؟

ما درباره موضوع تاکسی های دربستی و روزهای بارانی حرف های بسیاری داریم. تا حالا شنیده اید که بگویند در روزهای بارانی اتوبوس در شهر نایاب می شود، اما معلوم نیست چرا این گفته را درباره تاکسی ها به کار می برند؟ نکته ای که باید در نظر گرفت این است که در روزهای بارانی قطعا ترافیک، امری اجتناب ناپذیر است. در این شرایط میزان مسافت طی شده از سوی تاکسی ها به طور چشمگیری کاهش می یابد به این معنی که در روزهای بارانی یک راننده تاکسی ممکن است به دلیل ترافیک مسیر مبدأ تا مقصد را در فاصله زمانی حدود سه ساعت طی کند در حالی که همین مسیر در شرایط عادی ممکن است در کمتر از یک ساعت طی شود. در این شرایط است که مسافران احساس می کنند تاکسی در شهر کم شده است. درواقع مسیری را که یک راننده تاکسی در شرایط عادی یک فاصله زمانی مشخص چند بار می توانسته مسافر جابه جا کند، در یک روز بارانی گاه به دو بار هم نمی رسد. به هر حال در این شرایط مجموعه تاکسیرانی در تمام ایام سال بر عملکرد رانندگان تاکسی در سطح شهر نظارت دقیق دارد و من این را قبول ندارم که تاکسی ها در روزهای بارانی کار نمی کنند.

اما چیزی که مردم در سطح شهر و روزهای بارانی می بینند تا حدی خلاف این گفته شماست. رانندگان تاکسی ترجیح می دهند مسافر دربستی سوار کنند، چون در ترافیک روزهای بارانی برایشان بیشتر به صرفه است. امیدوارم نگویید صف طولانی مسافران در روزهای بارانی و بی اعتنایی رانندگان تاکسی به آنها را ندیده اید؟

بله، من هم تجمع مسافران را در کنار خیابان دیده ام، اما خوب می دانید این مشکل بیشتر در روزهای بارانی پیش می آید و در شرایط عادی کسی در فکر تاکسی های دربستی نیست. نکته مهمی که از نظر مسافران پنهان مانده این است که آنها تاکسی را در خیابان می بینند که خالی حرکت می کند، آن تاکسی ممکن است کاربری بی سیمی داشته باشد و مسافرانش باید از طریق بی سیم به راننده اعلام شود، از طرفی مسافرانی که کنار خیابان ایستاده اند بغل نویسی تاکسی را نگاه نمی کنند، فقط تاکسی خالی را می بینند در حالی که آن تاکسی شاید در حال رفتن به خط محل خدمت است، یا ممکن است در آن ساعت باید به عنوان سرویس مدرسه کار کند و… در این شرایط وقتی چند تاکسی خالی رد می شود هنگامی که انبوه مسافران ایستاده اند کنار خیابان، یک ذهنیت منفی نسبت به راننده تاکسی ایجاد می شود که آن راننده خالی می رود و مسافر سوار نمی کند.

اشاره کردید شهروندان می توانند تخلفات رانندگان تاکسی را گزارش دهند. اما چطور می توانند از نتیجه شکایات خود مطلع شوند؟ چون یکی از دلایل بی اعتمادی شهروندان این است که نتیجه شکایتشان به آنها اطلاع داده نمی شود.

در این زمینه یک مشکل اساسی وجود دارد. خیلی از شهروندانی که شکایت می کنند، خودشان به دلایل مختلف پیگیر شکایتشان نمی شوند، به طور مثال حتی شماره تلفنی نمی گذارند که ما نتیجه کار را به آنها گزارش دهیم یا وقتی لازم است هم راننده و هم مسافری که از وی شکایت کرده، در هیات انضباطی حاضر شوند تا به شکایت مطرح شده رسیدگی شود، فرد شاکی حاضر به مراجعه نمی شود. با وجود این ما تاکید می کنیم شکایت هیچ شهروندی روی میز نمی ماند و قطعا راننده متخلف به سازمان تاکسیرانی احضار و از او توضیح خواسته می شود، اما متاسفانه آمارهای ما نشان می دهد اکثریت شهروندانی که شکایت می کنند پیگیر شکایتشان نمی شوند و ما هم به دلیل نداشتن شماره تلفن از آنها نمی توانیم موضوع را بیشتر پیگیری کرده و از نتیجه باخبرشان کنیم.

شاید طولانی بودن روند رسیدگی به شکایات، شهروندان را از پیگیری شکایتشان منصرف می کند؟

خیر، اصلا روند طولانی در کار نیست. هیات انضباطی در اکثر شهرها به طور هفتگی به شکایات مطرح شده رسیدگی می کنند. در برخی موارد ممکن است این روند کمی طولانی شود، مثلا ممکن است شهروندی با راننده ای به مشکل برخورد کند که تا آن راننده را شناسایی و وی را احضار کنیم زمان ببرد، اما اصل قضیه این است که با سرعت زیادی به شکایات مطرح شده رسیدگی می شود.

ناوگان تاکسیرانی کشور هم اکنون کلکسیونی از انواع خودروها در رنگ های مختلف است؛ خودروهایی که خیلی از آنها استانداردهای یک تاکسی را ندارند. چرا در این سال ها برای طراحی خودروی مناسب تاکسی اقدامی نشده است؟

ما از هیچ کدام از خودروهایی که به عنوان تاکسی در اختیارمان قرار داده شده راضی نیستیم، چون معتقدیم یک خودرو که قرار است به عنوان تاکسی فعالیت کند باید کاربری های یک تاکسی را هم داشته باشد. ما باید خط تولید تاکسی در کشور داشته باشیم که متناسب با نیازمندی تاکسیرانی ها باشد. اما هم اکنون تاکسی های ما هیچ تفاوتی با خودروی شخصی ندارند. یک تاکسی که قرار است از صبح تا شب در کف خیابان مسافر جابه جا کند باید شرایط ویژه ای داشته باشد به طور مثال همین تابلوهای سقفی تاکسی ها، متاسفانه در حال حاضر روی هیچ کدام از خودروهایی که به عنوان تاکسی به ما تحویل داده می شود جایی برای نصب این تابلوها نیست. این فقط یک نمونه کوچک از مشکلات این خودروهاست. زاویه در اکثر این خودروها مناسب نیست. تاکسی هایی که روزانه صدها مسافر را سوار و پیاده می کند باید ویژگی هایی داشته باشد که به راحتی مسافر در طول سفر بینجامد؛ مانند نحوه قرار گرفتن صندلی ها و همچنین این خودروها برای راننده هم از لحاظ هزینه به صرفه باشد که این هزینه شامل تعمیرات و خدمات پس از فروش می شود و متاسفانه هیچ کدام از خودروهای فعلی این ویژگی ها را ندارد.

البته ما پیشنهادهایی به دفتر حمل و نقل وزارت کشور برای تعریف خودروی استاندارد تاکسی داده ایم. اما به هر حال این خودروسازها هستند که باید فکری در این زمینه بکنند. آنها هم که متاسفانه همین خودروهای فعلی را هم به عنوان تاکسی در اختیارمان قرار نمی دهند، چه برسد به این که خودروی جدیدی به عنوان تاکسی طراحی کنند.

در واردات هم که با مشکلات جدی مواجه هستیم. تعرفه سنگینی که برای واردات خودرو وجود دارد دست ما را برای وارد کردن تاکسی استاندارد از خارج کشور بسته است. به اعتقاد من، اگر امتیازاتی برای واردات تاکسی در نظر گرفته شود، می تواند رقابت سازنده ای بین خودروساز داخلی و خارجی ایجاد کند و اینجاست که اگر خودروسازی بیاید و خط تولید تاکسی استاندارد را راه اندازی و استانداردهای لازم برای تاکسی را رعایت کند، قطعا ما می توانیم به هدفمان که اصلاح خودروهای موجود در ناوگان تاکسیرانی است، برسیم.

شنیده ایم مالکان تاکسی های فرسوده ای که در طرح نوسازی شرکت کرده اند بیش از دو سال است برای دریافت تاکسی نو خود در نوبت مانده اند. مشکل از کجاست؟

در حال حاضر بیش از ۱۹ ماه است که هیچ تاکسی نویی در قالب طرح نوسازی در کشور توزیع نشده و هیچ تاکسی فرسوده ای نیز جمع آوری نشده است، ضمن آن که ما از آن طرف هم مشکل داریم. رانندگان تاکسی های فرسوده بسختی می توانند معاینه فنی بگیرند. آنها بلاتکلیف مانده اند؛ نه می توانند تاکسی خود را نگه دارند، چون به دلیل مشکلات فنی و فرسودگی نمی توانند با آن کار کنند و نه می توانند در طرح نوسازی شرکت کنند، چون اگر بخواهند تاکسی شان را اسقاط کنند معلوم نیست چه زمانی به آنها تاکسی نو داده شود.

خوشبختانه چند روز پیش مصوبه ای از سوی دولت به دستمان رسید که براساس آن قرار است تسهیلات ویژه ای که در قالب کمک های بلاعوض برای اسقاط خودرو در اختیار رانندگان تاکسی قرار گیرد از دو تا سه میلیون تومان به پنج میلیون تومان افزایش پیدا کند.

البته به نظر من این به تنهایی کافی نیست و باید وضع تسهیلات بانکی برای خرید خودروی نو هم مشخص شود و کار به مرحله اجرا برسد تا ما هم بتوانیم کار نوسازی ناوگان را شروع کنیم.

هم اکنون چه تعداد تاکسی در طرح نوسازی شرکت کرده است؟

در حال حاضر بیش از ۵۰ هزار راننده تاکسی در طرح نوسازی شرکت کرده اند. البته توجه کنید این تاکسی ها از رانندگان تاکسی گرفته نشده، اما چون اینقدر فرسوده و مستهلک هستند که رانندگان نمی توانند با آن کار کنند، در واقع منبع تامین درآمدشان را از دست داده اند. تاکسی شان یک گوشه افتاده یا دائم در تعمیرگاه است و به این ترتیب نمی توانند روی آن کار کنند.

حرف آخر خودروسازها چیست؟

ما الان ۱۹ ماه است بلاتکلیف مانده ایم و خودروسازها هیچ پاسخ درستی به ما نمی دهند. در حال حاضر بیش از یک سال است موضوع استفاده از خودروی ال ۹۰ به عنوان تاکسی را مطرح کرده ایم، اما خودروسازها در این زمینه هم حاضر به واگذاری این خودرو نشده اند. البته ما یک مشکل دیگر هم داریم، بعضی از خودروها مانند پراید را دیگر پلیس حاضر نیست به عنوان تاکسی شماره گذاری کند که ما هم دلیل آن را نمی دانیم. در هر حال ما خودرویی نیاز داریم که سیاستگذاران و دیگر عوامل اجرایی که در این زمینه دخیل هستند از پلیس گرفته تا خودروسازان و ستاد حمل و نقل و سوخت کشور با آن مشکلی نداشته باشند و کار ما را هم در ناوگان تاکسیرانی راه بیندازند.

درست است که شما می گویید خودروساز هرچه بدهند قبول می کنید، اما حتما شما هم روی برخی از خودروها برای استفاده از ناوگان تاکسیرانی پیشنهادهایی داشته اید؟

مشکل اینجاست که خودرویی برای واگذاری وجود ندارد. ما سمند و پژو را خواستیم که ندادند، خودروی تیبا را پیشنهاد دادیم که هنوز پلیس درباره شماره گذاری آن به ما جواب نداده، ال ۹۰ را پیگیری کردیم که به نتیجه نرسیده است، دنبال خودروی مگان برای استفاده به عنوان تاکسی فرودگاه بودیم که هنوز جوابی نگرفته ایم.

اگر می خواهید راننده تاکسی شوید

برای این که یک راننده تاکسی شوید، فقط داشتن تاکسی کافی نیست. شما قرار است راننده وسیله نقلیه عمومی شوید که روزانه صدها نفر با اطمینان به شما جان، مال و ناموس شان را به دست تان بسپارند تا آنها را در صحت و سلامت به مقصد برسانید.

راننده تاکسی شدن شرایطی دارد که اگر کسی بتواند هفت خوان آن را پشت سر بگذارد، می تواند پروانه تاکسیرانی را از سازمان تاکسیرانی شهری که در آن زندگی می کند، دریافت کند.

ـ داشتن حداقل ۲۳ سال سن و حداکثر ۵۰ سال.

ـ داشتن حداقل گواهی پایان دوره ابتدایی یا گواهی نهضت سوادآموزی معادل آن برای افرادی که کمتر از ۵۰ سال دارند و سواد خواندن و نوشتن برای افرادی که دارای بیش از ۵۰ سال سن هستند.

ـ داشتن برگه پایان خدمت یا معافیت از خدمت وظیفه عمومی.

ـ دارا بودن گواهینامه معتبر رانندگی که حداقل یک سال از تاریخ دریافت آن گذشته باشد.

ـ داشتن تاهل.

ـ تابعیت جمهوری اسلامی ایران.

ـ داوطلبان در صورت قبولی در امتحانات آزمون شهرشناسی باید از لحاظ شرایط اخلاقی نیز بررسی شوند.

ـ ارائه گواهی عدم سوء پیشینه.

ـ ارائه گواهی صحت بدنی و فکری و عدم اعتیاد به مواد مخدر و مشروبات الکلی.

ـ الزام به رعایت شئونات اسلامی، نداشتن شغل دیگر و نداشتن فساد اخلاقی.

ـ کارنامه صادره از سوی راهنمایی و رانندگی تا اتمام مهلت اعتبار مندرج در آن دارای اعتبار است.

ـ رانندگان تاکسی باید تا قبل از پایان اعتبار نسبت به تعویض کارنامه و دریافت پروانه تاکسیرانی اقدام کنند.